|
|
|
Historia tarota
Tarot to sztuka, która - jak powszechnie się uważa - narodziła się na przełomie
XIII i XIV wieku. Jednakże jego korzeni należy szukać bądź to w Indiach, bądź wśród plemion arabskich.
Wedle pierwszej wersji Tarot dotarł do krajów położonych nad Morzem Śródziemnym przez Mezopotamię,
Iran i Egipt wraz z Cyganami, emigrującymi z Subkontynentu Indyjskiego w X wieku. Zwolennicy teorii
mówiącej o arabskim rodowodzie tarota powołują się na najstarszą jego nazwę, czyli NAHIPU, która
jest bez wątpienia zbliżona do arabskiego słowa NABI oraz NABAA - co oznacza proroka. Gra, wraz z
podbijającymi Hiszpanię Arabami, dotarła z Afryki na tereny Europy. Rekonkwista ( proces odzyskiwania
opanowanej przez muzułmanów Hiszpanii) wyparła ostatecznie Saracenów z Półwyspu Pirenejskiego, nie
zlikwidowała jednak szerzącego się zjawiska używania kart tarotycznych, które trafiło w Europie na wielce
podatny grunt. Teoria ta miała (i nadal ma) wielu zwolenników, a do najsłynniejszych należał znany
XIX-wieczny okultysta Samuel Weller Singer.
Sztuka tarota szybko rozwijała się i znajdowała coraz to nowych adeptów. Talia kart, zwana z włoskiego
od XV wieku tarocchi, jako używana nie tylko do gry lecz i do wróżenia czy innych celów magicznych, szybko
wzbudziła podejrzliwość włodarzy Kościoła. Od podejrzliwości do pewności jest tylko jeden krok. Niebawem
ochrzczono więc tarocchi mianem Biblii Szatana i - pod groźbą surowej kary - zakazano. Jednak Tarot stał
się już w tym czasie dla wielu ludzi sposobem na życie, którego trudno było im się wyrzec. Święte Oficjum
musiało niebawem wziąć się do zwalczania zatwardziałych czarowników. Dla własnego bezpieczeństwa w wieku XV
i XVI lepiej było zarzucić wróżenie z kart.
Później było już zdecydowanie lepiej (czytaj - bezpieczniej). Wynalazek niemieckiego rzemieślnika Johannesa
Gutenberga zrewolucjonizował technikę druku, a karty do gry rozpowszechniły się w Europie. Przełom XVI i XVII
to okres, w którym uformowała się znana do dziś ikonografia tarota, rozpropagowana w ówczesnym cywilizowanym
świecie przez drukowane w Marsylii (potem w Paryżu i innych miastach Francji) talie kart zwane "tarotem marsylijskim".
Wtedy też - z języka francuskiego - przyjęła się jego współczesna nazwa.
W ikonografii wczesnego tarota znajdujemy głównie odzwierciedlenie ezoteryki alchemicznej i hermetycznej oraz
hebrajskiego systemu kabały. Wiele jest więc w Wielkich Arkanach symboli przedstawiających charakterystyczne dla
średniowiecznej alchemii imaginacje, ukazujące transmutację metali czy inne działania zmierzające do wyprodukowania
kamienia filozoficznego.
Ostatecznie, na przełomie XIX i XX wieku, Tarot przestał służyć jako karty do gry, a stał się wyłącznie magiczną talią
służącą do czytania prawdy o przyszłości i naszym przeznaczeniu. Przekształcił się w mistyczny system wiedzy tajemnej,
którego rzeczywiste poznanie wymaga czasochłonnych i długotrwałych studiów.
Mamy nadzieję, że zamieszczane na naszej stronie artykuły oraz informacje przybliżą Państwu ten fascynujący, ciekawy
temat i skłonią do przekonania się na własnym przykładzie o mocy i skuteczności wróżby tarotycznej.
|
|
